Home > Praktisch > Een dag uit het leven van...

Een dag uit het leven van de Mexicaan

Met Mexico online reis je op een manier die we ook zelf het leukst vinden; een manier waarop je echt een nieuw land en een andere cultuur leert kennen. En wie kan je hier meer over leren dan de Mexicaan zelf?
Zo maakten wij kennis met Antonia. Antonia is begin twintig en is de oudste uit een gezin van vijf meisjes en drie jongens. Ze is geboren en opgegroeid in het indigena-dorpje Zinacantan gelegen vlakbij San Cristobal, in Chiapas. Ze wonen met zijn allen in een knus huis, al zou je zeggen dat het te klein is voor 10 personen. De ruimte wordt sfeervol verlicht met een olielamp, dit omdat het enige raam in de muren van steen en klei maar weinig licht door laat. Maar dat maakt voor het gezin niet uit, omdat ze de meeste tijd van de dag buiten zijn. 

Overdag weven de vrouwen, inclusief de oma en tantes van Antonia, de mooiste kleden en tafellakens met de hand. Met soepele halen zie je de wol in de kleine kunstwerkjes veranderen. Ondertussen vertellen de dames elkaar honderduit de grootste verhalen in hun moedertaal; het Tzotzil. Toen Antonia wat jonger was, ging ze met veel plezier naar school. Op school heeft ze de Spaanse taal vloeiend leren spreken, waardoor ze makkelijk met toeristen die een van de marktjes in de buurt bezoeken kan praten. In de traditionele kleding van haar dorp en met haar vriendelijke lach is Antonia een leuke verschijning. Toeristen komen dan ook graag een kijkje nemen. Soms is de moeder van Antonia zo onder de indruk van het bezoek dat zij spontaan tortillas gaat bakken op een vuurtje om haar gasten iets voedzaams aan te kunnen bieden.

Inmiddels verkoopt Antonia haar weefwerk niet meer op de lokale markt van het 60 km verderop gelegen Tuxtla Gutiérrez, maar verkoopt zij haar kleden, tafellakens en placemats aan toeristen die haar dorp bezoeken. Mocht je tijdens een verblijf in Chiapas het dorpje Zinacantan bij San Cristobal de las Casas aan doen, vraag dan naar Antonia. Ze laat je graag en vrijblijvend haar weefwerk zien.
De moeder van Antonia is tortilla's aan het maken.

Een steentje bijdragen?

Als je naar een verre bestemming reist, kom je al snel terecht in een compleet andere cultuur. Je ruikt andere geuren en ziet verschillende gezichten en kleuren op straat. Vaak is het even aftasten hoe je de lokale bevolking het beste kunt benaderen, want overal gelden weer andere omgangsvormen. 

Op verschillende plekken in Mexico en Guatemala vind je lokale marktjes, waar de bevolking hun waren verkoopt. Je vindt er echt van alles van groente en fruit tot hangmatten en kleine souvenirtjes.
Een souvenir kopen op een van de markten in Mexico en Guatemala is een hele belevenis. De producten zijn namelijk niet geprijsd. Als je iets ziet dat je leuk vindt, moet je naar de prijs vragen en dan begint het onderhandelen. De verkoper begint met het noemen van een absurd hoge prijs. Vervolgens is het de bedoeling dat je verontwaardigd reageert, waarna je wordt gevraagd een bedrag te noemen. En zo kan het onderhandelen vaak nog even doorgaan. Door het kopen van bijvoorbeeld een souvenirtje, steun je de lokale bevolking. Tijdens de bouwsteen Colors and Indians bezoek je onder andere een markt in één van de dorpjes rondom San Cristobal.

Tijd voor een feestje

Een typisch Mexicaans feest is “El dia de los muertos” oftewel “De dag van de doden”. Dit feest vindt op 1 en 2 november plaats wanneer het in Nederland Allerzielen en Allerheiligen is. Terwijl wij verdrietig bloemen op de graven zetten, is het in Mexico een groot feest.

De Mexicanen geloven dat zielen van de doden terug komen op deze twee dagen. Op 1 november zijn de zielen van de overleden kinderen te gast en op 2 november de zielen van de overleden volwassenen. Deze zielen worden door hun familie ontvangen met een groot feest, met gezellige kleuren en zonder verdriet.

De Mexicanen vieren deze dagen niet alleen thuis, maar ook op het kerkhof. Ze nemen offers mee, zoals pan de muerto (brood van de dood), eten, drinken, bloemen en kaarsen. In veel huishoudens worden altaars gemaakt voor familieleden of vrienden die dood zijn. Een traditioneel altaar wordt versierd met Cempasúchil: de bloem van de dag van de doden (een soort goudsbloem), calaveras (doodshoofden van suikergoed) en pan de muerto. Het altaar is meestal een tafel bedekt met crêpepapier waar een aantal voorwerpen liggen, zoals foto's van heiligen, wierook en veel kaarsen. Zo zijn ze er zeker van dat de zielen hun weg terug kunnen vinden.
Eten en drinken mogen op een altaar ook niet ontbreken en in het bijzonder het lievelingseten en drinken van degene aan wie het altaar is opgedragen. Men gelooft dat diegenen die niet meer in leven zijn spiritueel van het eten genieten, waarna het door de levenden wordt opgegeten.
Het Feest van de Doden brengt ook heel veel bedrijvigheid op gang in Mexico. Maanden vantevoren worden bloemen ingezaaid en in de laatste week van oktober liggen de markten vol met bloemen. Daarnaast zie je overal in winkels, op straat en in de huizen de "calaveras", de doodshoofdjes van marsepein, versierd met uilen en spinnetjes. Ook zie je allerlei versierde skeletten en grafzerken van chocola.
Wanneer je tijdens deze dagen op reis bent in Mexico zal je zeker iets van dit feest mee krijgen.
 

El dia de los Muertos

 

Vragen? 

Bel of mail ons gerust of stel nu je eigen Mexico reis samen.

Mexico online, een reissite van Riksja Travel Volg Riksja Travel op Facebook Volg Riksja Travel op Twitter Laat je inspireren door onze manier van reizen.