Riksja ondersteunt...

De straatkinderen van Buenos Dias

In Guatemala geloven alle kinderen, ook de straatkinderen, in de legende van de zorgenpoppetjes. Wie problemen heeft of zich zorgen maakt, legt voor het slapen gaan een of meer kleine, eenvoudige zelfgemaakte poppetjes onder het kussen. Als je dan de volgende dag wakker wordt, zijn je zorgen verdwenen, als het ware door de poppetjes opgenomen. Waar deze droom voor gewone kinderen vaak ''uitkomt'', is dat voor de ca. 7000 straatkinderen die in het land rondzwerven meestal niet het geval: hun zorgen zijn niet als bij toverslag verdwenen.

Wie via Mexico online een reis boekt naar Mexico / Guatemala / Belize kan een bijdrage leveren aan het hulpproject van Buenosdias, een Nederlandse stichting die zich inzet voor straatkinderen in Antigua, een klein toeristisch plaatsje op ca. 30 kilometer van de hoofdstad van Guatemala. Als het donker wordt zie je in de smalle straten en verborgen hoekjes kinderen en ook volwassenen naar een beschermd plekje zoeken. Veel van hen zijn verslaafd, aan de alcohol maar ook aan crack of ze snuiven lijm, een goedkoop middel om in een roes te raken. Claudia Smit, een Nederlandse vrijwilligster, die in 2001 in Antigua werkte, trok zich het lot van deze kinderen aan en startte het Buenosdias project. Buenosdias zorgt er voor dat deze kinderen eten, een warme douche, medische voorzieningen en onderwijs krijgen. Zo neem je als reiziger toch wat van de zorgen weg, je bent als het ware zelf zo'n zorgenpoppetje.

Stichting Buenosdias

In mei 2001 vertrok Claudia als vrijwilligster ( nu voorzitter van de stichting "Buenosdias") naar Guatemala om vrijwilligerswerk te doen voor de straatkinderen van Antigua. In Antigua werkte ze bij het straatkinderenschooltje van "Ninos Obreros" genaamd (letterlijk vertaald werkende kinderen). Er waren nauwelijks leermiddelen, veel te weinig ruimte en met de hygiëne was het slecht gesteld. Daarna kwam ze terecht bij het "The God's Child project" (letterlijk vertaald, het kind van God project) opgezet met een directe betrokkenheid van de stichter Patrick Atkinson en de staf. Er was een goed onderwijs systeem, gezondheidszorg, iedere dag genoeg voeding en volop ruimte om te spelen. Een goede basis en planning bleken het geheim. Daarom richtte ze, terug in Nederland, in december 2002 de stichting Buenosdias op. Buenosdias heeft als doelstelling het helpen van straatkinderen in Guatemala. De stichting is in augustus 2007 een opvangtehuis met kinderrestaurant gestart. Om de continuïteit van het project zeker te stellen en te financiëren zijn ze druk bezig om een selfsupporting systeem te ontwikkelen. Door een eenvoudig hostal voor toeristen naast het opvangtehuis c/q kinderrestaurant op te zetten kunnen zij met de opbrengst van de hostal de kinderen elke dag verzekeren van voedsel, onderdak en medische hulp. Voor meer ervaringen van Claudia ga naar www.buenosdias.nl.
de zorgenpoppetjes van Guatemala

Ervaringen van een vrijwilligster

De glimlach van een straatkind is bijzonder, de realiteit breekt je hart. In Nederland ben ik via de stichting Buenosdias in contact gekomen met het project God's Child; een project waarbij kinderen van de straat worden gehaald om hen een toekomst bieden. Er komen kinderen binnen die niet kunnen lopen, omdat ze altijd door de moeder op de rug gedragen worden; er komen kinderen binnen waarvan het gebit helemaal verwaarloosd is, omdat zij nog nooit een tandenborstel hebben gezien. Kinderen onverzorgd door gebrek aan geld en die door de ouders worden meegenomen in het straatleven, omdat er geen andere keuze is.
Mijn eerste maandag in Antigua (14 november) ben ik het project gaan opzoeken en van wat ik daar zag viel mijn mond open. Ik had me een beeld voorgesteld van een klein gebouw met minimum aan materiaal en verwaarloosde kinderen. Alles behalve dat was waar; een prachtige locatie met veel groen, een speelplaats, een voetbalveld (zonder gras), klaslokaaltjes, een medisch gedeelte met een dokter, apotheek, tandarts, en psycholoog. Ik kreeg een rondleiding door Cecila en zij vertelde mij over de geschiedenis van het project en hun visie. Zij gaan ervan uit dat ieder kind een goede opvoeding nodig heeft en mooie toekomst verdient. Een kind zal niet kunnen leren wanneer het lichamelijk en psychisch niet in orde is. Daarom wordt er naast educatie ook zorg besteed aan het medische gedeelte.
De kinderen hebben op dit moment vakantie (t/m januari), er zijn geen lessen maar er worden dagelijkse activiteiten georganiseerd in de ochtend. Omdat ik 's ochtends mijn Spaanse les had was dit in eerste instantie een klein probleem. Maar problemen zijn er om opgelost te worden, dus besloot ik om mijn lessen vanaf die vrijdag naar de middag te verschuiven en 's ochtends in het project te komen werken.
De dagen beginnen rond een uur of negen; de kinderen zijn dan nog lekker aan het buitenspelen. Ze vermaken zich prima, er wordt voetbal gespeeld (en zeer goed voetbal), ze klimmen en klauteren op de toestellen en rennen in het rond. Tussen kwart over negen en half tien gaat de bel en verzamelen ze allemaal in de kerk waar de dag wordt geopend. Daarna gaan ze naar een lokaal of wordt er een activiteit uitgedeeld. Ik help de kinderen hierbij en probeer mijn geweldige Spaans toe te passen. Dit kan soms leuke momenten opleveren als ik een woord verkeerd uitspreek. Op dit moment werk ik drie dagen per week. Het was allemaal teveel om in 1 keer te doen; werken en studeren. Ik liep een beetje over, dus heb ik even een stapje terug gedaan. Maar ik geniet van de dingen die ik doe...
Zaterdag 19 november ben ik samen met een andere groep vrijwilligers meegegaan naar San Pedro, een ander project voor kinderen waarvan de ouders vaak niet meer komen opdagen. Indrukwekkend wat ik daar aantref; heel anders dan in Antigua. Kleine kinderen (1-3 jaar) die smeken om aandacht, kinderen die totaal niet weten hoe ze moeten spelen en enkel hun mondje opendoen om voedsel binnen te krijgen. Op bepaalde tijden worden ze verschoond, dus na een uur lopen ze met allemaal natte kleding. Te weinig personeel om ze allemaal de aandacht te geven die ze nodig hebben, zeer triest! Er ligt een meisje van 3,5 jaar in bed, ze is niet groter dan een meter, de ribben zie je op haar lichaampje liggen, ze wil niet eten... Het breekt je hart als je zo'n klein mensje ziet liggen en niet weet of zij het gaat redden. De harde werkelijkheid!

De kinderen in Antigua lijken normale kinderen; spelen, dansen, genieten... Aankomende week ga ik een sportactiviteit organiseren, dus spannend hoe dat gaat aflopen. Jullie horen het...

Bianca
Mexico online hoofdpagina,

of open hier het overzicht van Mexico bouwstenen enMexico rondreizen


Mexico online wenst je veel plezier met het samenstellen van jouw ideale Mexico reis.


Mexico online wenst je veel plezier met het samenstellen van jouw ideale Mexico reis.